Dákos

 

“Psst Anita, wat is dat voor gerecht?” Vraagt vriendin Els fluisterend en knikkend naar het tafeltje naast ons. “Het lijkt wel pizza!”  Ik kijk naar het gerecht op het betreffende tafeltje in de ‘mezzedopolio’ waar we ons bevinden,  een stelletje zit zichtbaar te genieten van hun eten. Als ik zo naar het gerecht kijk, heel even maar hoor, dan lijkt het inderdaad op een hele dikke pizza met een gigantische laag tomatensaus. “Dat zijn nu ‘dákos’. Zeg ik tegen Els. We hadden het op de kaart zien staan en uiteindelijk gekozen voor een andere salade mede omdat er zo veel andere lekkere dingen waren. En ook omdat ‘dákos’ het allerlekkerst zijn met sappige zomer tomaten en het is nog maar mei.

Door de vraag van Els, die toch al enige jaren in Griekenland komt, en dit gerecht niet goed kent word ik even wakker geschut. De hoogste tijd om dit echt Griekse gerechtje onder de aandacht te brengen. De basis van ‘dákos’ is paksimadi’, dikke harde en knapperige broodjes, en die zijn (bijna) alleen te koop in Griekenland. De supermarkten liggen er vol mee: van donkerbruine gerstebrood uit Kreta tot aan de witte variant met extra olijfolie van Kythira. Eenmaal gekocht weet niet iedereen precies wat je er mee kunt doen, behalve de Grieken zelf natuurlijk. Sommige zijn zo hard dat je je tanden er bijna op breekt. Dan heb ik hier een tip: de harde broodjes maak je nat met water, rode wijn, olijfolie of…een dikke laag geraspte (zomer) tomaten en met deze laatste variant ben je al een heel eind op weg voor een bordje ‘dákos’.

 

Dákos

Prachtig opgemaakte ‘dakos’, het mag ook best een beetje rommeliger hoor…(foto van het internet)

 

Hierbij ons ‘dákos’ recept voor een heerlijk voor-of lunchgerecht:

Neem 5 a 6 grote tomaten, rasp ze (het velletje gooi je op de compost) en breng het op smaak met peper, zout en gedroogde oregano en misschien een klein beetje suiker voor het geval er nog geen sappige zomertomaten zijn. Pak een groot bord en leg daar een aantal paksimadi op. Verdeel de tomaten over de broodjes en druppel er wat olijfolie overheen. Hak een rode ui in fijne stukjes, verkruimel een flink stuk feta en verspreidt beide over de tomaten. Strooi nog een beetje van die heerlijke gedroogde Griekse oregano*, de lekkerste vind je op de lokale marktjes,  over de tomaat/ui/feta laag. Giet er nog een beetje olijfolie overheen en prik met een vork voorzichtig in het gerecht. De grote stukken paksimadi worden zo eetbaar. Laat het gerecht nog even staan zodat alle smaken goed in kunnen trekken. Voor een uitgebreidere variant voeg je kappertjes en zwarte olijven toe.

‘Kali orexi’! Eet smakelijk

Anita

* of nog leuker verse oregano uit eigen tuin

Lees hier meer over ‘paksimadi’ van Kythira

 

       

Boekenlegger op de permalink.

3 Comments

  1. Χριστίνα

    Ik krijg er helemaal zin in! Κάλι όρεξη

  2. lijkt wel een beetje op de lunch tijdens de olijfplukweek.
    erg lekker trouwens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *