Vakantie op Kythira

Vakantie op Kythira

 

Richard, Karin, Carin, Jan en Hans, vrienden uit Ollandia, allemaal kwamen ze eind september een weekje vakantie vieren op Kythira. Begin 2016 was dit min of meer zo afgesproken, om Albert zijn 50e verjaardag te vieren. Dat lukte niet op de echte datum, 4 april, maar nu dus wel. De andere dag arriveerden mijn ouders met de auto vanuit Nederland en toen was het guesthouse ineens vol ‘met ons eigen’.  Aangezien de tijd kort was, want wat is nu een week, was het echt helemaal te gek. Wat ga je dan doen? Immers de een wil wandelen, de ander wil borrelen, weer een ander wil zwemmen…Weet je wat? We gaan gewoon eerst naar de markt in Potamos op zondagochtend. Daar zijn wijzelf al in maanden niet geweest en het is er altijd supergezellig. Boodschappen doen, shoppen en koffietjes drinken. Voor ons tevens een ‘meet&greet’ met de vele eilandbewoners.  Mijn ouders trokken in de chaos al snel hun eigen plan. Heel verstandig. Daarna zorgden wij voor een leuke verrassing: een kort wandelingetje naar de Magic Green Pool. Na veel gepiep en gezucht en vooral heel veel lachen arriveerden we eindelijk bij het ‘bad van Afrodite’ en konden we de voetjes even heerlijk laten koelen.

 

Vakantie op Kythira

Het ‘bad van Afrodite’ of de Magic Green Pool

 

Terug bij het strand van Limnionas waren we hard toe aan een verfrissing. De kantine voorzag ons in bier, wijn, water en chips meer keus was er niet, dat is dan wel zo makkelijk. Na de nodige rustpauze voor de 50+ mannen, de dames zijn nog altijd frisse veertigers en dat merk je, was het tijd voor wat cultuur. Op naar Kato Chora, de Venetiaanse nederzetting nabij Milopotamos.  Na al dat wandelen en nog meer wandelen kwam de hongerklap al snel…tijd voor  vast voedsel. Op naar restaurant Familia in Fratsia. Dat was zo grandioos lekker dat we drie keer hebben bijbesteld en dat was niet alleen voor wijn en bier.

 

Vakantie op Kythira

 

In de loop van de volgende ochtend kwamen de voorbereidingen voor pizza’s uit de houtoven, al snel op gang. Hans werd meteen gebombardeerd tot opperchef Houtoven. Het duurt wel een paar uur voor de oven loei- en loeiheet is = pizza temperatuur. Een leukere dagklus kun je Hans niet geven. Albert was de ervaren Pizzabakker. Carin’s specialiteit is haar weergaloos lekkere perentaart, het toetje was zo ook geregeld. Richard en Karin deden nog wat inkopen en tja wat deed ik eigenlijk? Oh ja de tafels buiten verslepen, aankleden en foto’s maken. Vanaf 16:00 uur was de eerste pizza klaar. Mijn ouders schoven snel aan en Bart en Els kwamen op de geur af. Zo zaten we met z’n allen midden in de natuur te genieten van de allerlekkerste pizza’s uit de houtoven. De laatste Nederlandse roddels (immers wij waren zo even een Nederlandse kliek) en van de zonsondergang.

 

Vakantie op Kythira

Borreltijd in eigen tuin!

 

Een prachtige avond onder de sterrenhemel. Er was nog altijd een krekel duidelijk hoorbaar, dat geluid kwam van Hans zijn terras. Hoe kan dat? De nacht ervoor was hij er zefs wakker van geworden, zo beweerde hij vol zelfbeklag. De jacht werd geopend en met een bezem konden een paar stoere mannen het miniscule beestje verjagen. Japie Krekel en Hans hebben we nadien niet meer horen zeuren. Later bij het afruimen van de tafels, daar was ik weer goed voor, schrok ik me wild van een geluid in de bosjes. Een kat? nee dit is veel groter dan een kat, mijn alarmbellen begonnen te rinkelen, wat kan dat zijn? Het was stikdonker in die hoek. Ik slaakte een gil, Hans kwam er al aangesneld (als enige, waar was de rest toch?). Hey ik hoor water, geritsel in de bosjes, oh ja de planten krijgen op een vast tijdstip elke nacht wat water. Ik was gewoon bang voor een heel gewone tuinslang ipv een grote wurgslang (die we natuurlijk niet hebben op Kythira).

 

Vakantie op Kythira

Genieten van de zonsondergang in onze eigen tuin.

 

Zo langzamerhand begon het voorbereidende werk voor de komende dagen aan ons te trekken. In de ochtend deed iedereen zijn eigen ding en in de loop van de middag sloten wij ons aan bij het groepje. Ik bedoel maar we willen ze toch wat laten zien, al waren de ideeen daarover nogal verdeeld immers de een wil winkelen, de ander zwemmen, weer een ander borrelen…Toch lukte het ons ze nog een paar hoogtepunten van Kythira te laten zien. We sleepten ze gewoon mee. Daarna waren wij allemaal wel weer toe aan een warme hap en een drankje.

Het was een geweldige week en het voelde voor ons ook als een paar dagen vakantie op Kythira. Het allerleukste is: over twee jaar komen ze allemaal weer. Dat staat al gereserveerd!

Albert&Anita

 

Vakantie op Kythira

 

Share
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *