Vissen met Takis

Af en toe even de boel de boel laten, lees geen bouw- en verbouwperikelen, en gewoon lekker gaan wandelen of zee-vissen. Wauw! Samen met Takis* zijn we op een mooie en warme middag de zee opgegaan. Met ons drieën in zijn piepkleine schommelbootje (wisten wij veel).

*De bijnaam die wij Takis geven is Taxi-Takis. Een omdat dat zijn echte baan is op het eiland. De vriendelijk lachende en zwaaiende Taxi-Takis komen wij overal tegen, in zijn taxi dus. Ten tweede is de naam Takis nogal veel verkomend op het eiland. Zo hebben we ook Takis-Nero, de loodgieter en zo kunnen we nog wel even doorgaan. De naam Takis is een afgeleide van Panajotis, ha dat is een veel gehoorde naam op het eiland. De autoverhuurder, onze beide aannemers en tja dan is het makkelijk om met bijnamen te werken. Panos, Panajotakis…    

 



Dat kleine bootje met Taxi-Takis, nu even visser, gaan we de zee op. Oeps dat is een beetje kleiner dan gedacht.

 

Albert krijgt vaarles. Het haventje uit deed Takis en daarna moest Albert zorgen het bootje het haventje weer in te varen. Lijkt eenvoudig maar de rotsen onder water moet je wel kennen. Het ging allemaal goed dus de volgende stap was om verder de zee op te gaan. Nadat het juiste vispunt was bepaald, door Takis, werd het eerste net uitgegooid. In totaal gingen er vijf in zee, dat ging redelijk vlot.



De netten in zee



Wachten tot de vissen het net in zwemmen en wat ouwehoeren


Om 18:00 uur begon Takis de netten weer binnen te halen. Albert stuurde het bootje op aanwijzingen van Takis. Ik zat erbij en keek ernaar. Ik moest me stevig vasthouden met al dat geschommel entwee tassen en flessen water op een mini-mini bankje (als ik dat vantevoren had geweten). Takis moest ook nog ergens zitten dus mijn en zijn plekje waren zo klein dat we ieder op een bil zaten. Inmiddels schommelen we al twee uur rond in het bootje.


Ondertussen bleven er veel vissen met hun vinnen en scherpe haken vastzitten in de netten. Toen eindelijk alle netten binnen waren en Takis alle vissen eruit gepulkt had (er zaten giftige vissen tussen dus wij mochten niet helpen) was het inmiddels half tien ’s avonds. Wij lagen op apegapen, flauw van de honger. Wisten wij veel dat dit een uren durende happening zou worden. Takis had de avond van zijn leven. Met Albert als stuurman en ik enthousiast joelend bij iedere gevangen vis en dat was nogal eens. De vangst was namelijk subliem. Wij hebben 4x gegeten van ons aandeel maar als ons diepvriesje groter geweest was had 10x ook gekund.

De visvangst
Takis vist in de winter regelmatig en zelfs met die harde wind in november, hoorden wij later, is hij alleen de zee opgegaan. Golven zo hoog, meters hoog volgens hem. Zijn bootje is in de haven op de rotsen geslagen en heeft nu een gat in de romp. Het meest verontrustende was toch wel dat hij vertelde niet te kunnen zwemmen? Wel heb je het ooit. Rare jongens, die Grieken.

Terug op vaste wal werden we de volgende dag bijna onder de voet gelopen door een kudde schapen.


Aangegaapt door een stel geiten.



Al wandelend ontdekten we een lief knorrend varkentje


en blijkbaar is het wandelende tak tijd. Deze zien we nu regelmatig.


Dan de kattenpopulatie in Frilingianika. We passen op 2 buurtkatten. Een-oog Nemo, die nogal schuw is,

 


en Le Chat die precies het tegenovergestelde is. In uiterlijk en in gedrag, zodra je in haar buurt bent loopt ze voor je voeten gaat zitten waar je net wilt gaan zitten en zet continue haar scherpe nagels in je benen. Ze eist aandacht.

 


Nu loopt er ook nog een zieke kat rond. De huis-oppas van onze buuf heeft van de dierenarts een val meegekregen. We zijn bang dat deze kat de andere katten besmet dus is de bedoeling het zieke beestje te vangen en dan door de dierenarts te laten bekijken. De val is vakkundig geplaatst met een bakje met eten om de kat te lokken maar het bakje is telkens leeg en de val ook! De zieke kat hebben we sinds het plaatsen van de val ook niet weer gezien. Zijn katten echt zo bij-de-hand?

 

Anita

 

 

 

 

Boekenlegger op de permalink.

One Comment

  1. Pingback:De Bouwprojecten - blog van een Grieks eiland - Kythira

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *