Ortholitos

ortho fb elefonissos

Het eiland Elafonissos en Peloponessos

 

Een bezoekje aan de vuurtoren in het Noorden van het eiland is een ‘must’ als je op Kythira bent. Je kijkt dan uit over het eilandje Elafonissos en daarachter ligt groots en indrukwekkend de Peloponessos. Het nabijgelegen strand Agios Nikolaos, met het gelijknamige kerkje,  is meestal verlaten en zeer uitnodigend voor een duik in zee. Er is een prachtige route, per voet of per auto, naar de vuurtoren. Maar hoe zit dat met de noordwestkust van het eiland? Daar hoor je bijna nooit iemand over.

 

SAMSUNG

 

Zo togen wij op een mooie zonnige dag in februari richting het Noorden van het eiland. Opvallend hier zijn de grote eucalyptusbomen, aardbeibomen en de lichtgroene ‘waai’ pijnbomen. De zandpaden zijn breed. De auto parkeren we ergens langs de ‘weg’ voorbij Gerakari en gaan per voet verder. Al gauw worden we verrast door het werkelijk fantastische uitzicht op zee.

 

ortho blog fb weg naar beneden

 

In het ruïnedorp Ponta vinden we wilde asperges, erg lekker zo uit de hand. We stappen hier door kniehoog gras, dat is even opletten om verzwikte enkels te voorkomen. We vervolgen de weg achter de heuvel Armenopetra. En zo zit je naast een ruïne of op een bloembed je lunch te verorberen met niet meer dan een geit en een vogel als passant. Er hangt een sfeer van verlatenheid en … rust.  Het is ruig, het is lieflijk, het is: The Wild Beauty.

 

ortho blog ponta afstand

Het ruïne dorp Ponta

 

Nu lopen we met het gezicht richting zuid langs paden vol met lavendel, wilde margrietjes en lobelia. We spotten een kudde schapen in een weilandje en verder zien we veel kustlijn. Aan het pad te zien komt er zo nu en dan toch een auto langs. Er moet wel iemand voor de schapen zorgen. Kuddes schapen grazen hier al decennia lang. Zelfs al in het pre-auto tijdperk toen de eilanders, ook  bijvoorbeeld uit Logothetianika, hier kwamen om hun beesten te laten grazen of iets te verbouwen. De restanten van de ruïnedorpjes zijn de overblijfsels hiervan, net zoals in Freatsi.

 

SONY DSC

 

Beneden aangekomen kwaken de kikkers er lustig op los. Ze zitten verscholen in het bamboe. Het pad eindigt bij zee maar we vermoeden dat het achter de heuvel verder loopt, dus klauteren we de berg omhoog. Het is behoorlijk steil en we blijven letterlijk ergens steken, net onder de top, in de prikkelbosjes. Nee dit is niet te doen. We gaan terug. Het is een steile helling met veel loszittend gesteente. Dat merk ik een paar dagen na deze wandeling. Spierpijn in de bovenbenen!

 

ortho blog fb schaap

 

De wandeling gaat van Gerakari naar Ortholitos, een imposante rechtopstaande rots. De zee is hier net niet bereikbaar maar daar kwamen we ook niet voor en sowieso is het zeewater ons in februari veel te koud. Omdat er geen ander pad terug is nemen we dus dezelfde route terug. Gek genoeg is dat helemaal niet saai, zoals wel vaker, alsof je aan een andere wandeling bent begonnen. Een echte topwandeling.

Anita

Bron Tzeli Hadjidimitriou

Zin in wandelen op Kythira? Al vanaf één persoon kan dat met onze WandelAanbieding met breng- en haalservice. In groepsverband zijn er de StilteWandelingen en Mindfulness. Toch liever zelf op pad? Lees hier verder voor de mogelijkheden.

ortho blog fb huisje

 

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *